شايد يكم متفاوت
برایخدا
الالَعنهاللهعلیالقومالصهیونیسم!
کسی میگفت: «در بین نوارهای خوشآهنگ، چه خوش است آهنگ نوار غزه...»
اگر همهی تاریخ و تقویمِ شیعه را بنگری، هیچ ١٠روزی را نمییابی که شیعه اینگونه عاشقانه، اِبراز اعتقاد و مذهب کند و همهی آن اِبرازها را اگر دیدهور شوی و دلِ تمامِ آن ذرات و عَبَرات را هم که بشکافی، حتا اگر از کارناوالها هم سراغ گیری و حتاتر از فشنها و باربیها و...، چیزی جز ارادت محض و مُمَحّضینِ در ارادت نمییابی!(این را به ضرس قاطعه و آن را به اعتقاد راسخه معروض میدارم)
دلیلش هم روشن است:
حتا خدا در اول والفجر و مریماش
سوگند خورده است به ماهِ محرماش
اما بعد؛ این شجرهی متوسله به اباعبدالله را چه شدهست که تمیز و تفکیک قائل شده بین عاشورای ارضِ کرب و بلا و عاشورای ارضِ غصه و غزه؟
اگر لشکر ابوسفیان بر کاروان و سپاه اهلِبیت نبی خدا(صلواتاللهعلیهوآله) تاخت و کُشت و غارت کرد، حالا لشکر ابنِصهیون، بر بیت و اهلِبیتِ رسولِ خدا، توأمان تاختهست. اگر آن مشت یاغیِ از خدا بیخبر، بر حضرت و سربازانش(علیهوعلیهمالسلام) میتازیدند و غارت میکردند و سَر میبریدند، این خروار یاغیِ از خدا و دنیا بیخبر، بر زنان و کودکان میتازند، منتها دیگر چیزی برای غارت نمانده است و اف16 سری نگذاشته تا...
درود و سلام و عشق بر لبان تشنهات عشقِ خدا، که خطاب آن روزت را که گفتی «ملأت بطونکم منالحرام» را که نشنیدیم هیچ، اشکمهایمان را هم به حرام آلوده ساختیم که امروز نه میخواهیم و نه میتوانیم مقابل تو شمشیر نکشیم!
سادهلوحانهست اگر بگوییم یک مشت فارغالتحصیل تجدیدیِ(!) کالجهای نظامی و روسپیخانههای تلآویو و مسکو، امروز آتشزنهی نسلی شدهاند در غزه؛ بل میتوان گفت: امروز هرکه پارادایمِ ذهنیاش ایجاب میکند: «کالای با کیفیت برتر، برای زندگی بهتر»، دارد نسلی را به آتش میکشد در غزه و هرجای دیگری که میشود روزی غزه باشد!
شاید انگشتشمار باشند شیوخِ نفتنشینی که ولد ز...هایشان را نبرده باشند دیزنیلند، و نخورده باشند، مکدونالد با طعمِ باربی - رقاصههای شانزهلیزه و منهتن.
شاید هم انگشتشمار باشند کسانی که میگویند: «ان جاهدوا فینا...» و نمیخورند و نمیخَرند 4تکه کالا را و میخَرند، دین و اُخری را!
امروز نمیشود تمیز داد، سیاستبازانِ فرصتطلبِ اهلِ ریا را میانِ شورِ حسینی و شَررهای لبیک به پیام رهبر(روحوجانمفدایاوباد)، ولی 24 اسفند 86، وقتی اولین پیام ایشان برای غزه (قبل از تعطیلات نوروزی و انتخابات) بایکوت خبری و رسانهای شد، میتوانستیم بشناسیم بههنگامترین امیرانِ دیپلماتیک و دیپلماتترین امیرانِ بههنگام را!
اگر نسلِ عزالدین و صلاحالدین و عمادمغنیه را اف16، به خون و خاک کشیدهست، نسلِ ما را دیانتِ سلیقهایِ متنافر از سیاست و سیاستِ متنفر از سلیقهی دیانت، در نطفه کشتهست، تازه چیزی هم که رنگ ندارد، خونِ جگریست که پیر و راهبر میخورد و موی سپید میکند و ما فریاد می کشیم که اهل کوفه نیستیم... غافل از اینکه اهل کوفه هم همین نظر را داشتند!
روضه خواندن اول و آخر نمیشناسد، میشود آنی گریز زد به نهرِ علقمه و آنی به نحرِ ابدانِ مطهرِ شهدا، گاهی میشود در خرابههای بی شامِ غزه دنبال کفشِ حنانه بود و گاهی در شامِ ولیمهی زیارتِ کودکستانهای غزه، دنبال پای حنانه...
خدایا رحمت واسعهات، آن دُردانهای که بیمنتقم نخواهد ماند را همیشه و هنوز نصیبمان بدار...
والّعنهالدائمهعلیالقومالصهیونیسم
محمد مهدوی اشرف