شايد يكم متفاوت
قال ابي عبدالله عليه السلام: «العلما ورثه الانبيا». (اصول کافي، ج1، ص32)
آيت الله مجتهدي تهراني، يکي از ستاره اي آسمان هدايت بود. او عالمي رباني، استاد و معلم اخلاق وارسته اي بود که عمر پربرکت ايشان منشاء خدمات ديني و تربيت فضلا و عالمان بسياري بود. علم تقوا، تلاش، اخلاص و ولايت مداري، پنج عنصر متجلي در شخصيت اين عنصر فرهيخته دوران بود. آيتالله احمد مجتهدی تهرانی در نهم مهرماه سال 1302 شمسی برابر با دوم رجبالمرجب سال 1343 قمری در تهران چشم به جهان گشود. پدر ايشان مرحوم محمدباقر از کسبههای معروف و با تقوی و متدين تهران بوده و جد ايشان مرحوم ميرزا احمد از تجار مشهور و از مؤمنين و متدينين عصر خود بود. بعد از اين دو بزرگوار اجداد حضرت آيت الله مجتهدی همگی در کسوت روحانيت و از علماء جليلالقدر و مبلغين اسلام و از ائمه جماعات مشهور کاشان بودند.
آيتالله مجتهدی در سال 1362 قمری و در سن 19 سالگی به کسوت روحانيت درآمد و قبل از آن در بازار تهران مشغول به کار بود و پدر ايشان يعنی مرحوم محمد باقر راضی نبود که فرزندش طلبه شود ولی بر اثر عشق و علاقه زيادی که جناب استاد به علم و دانش داشت به سوی طلبگی روی آورد.
وي در اين باره نقل مي کند که: يادم ميآيد وقتي تازه طلبه شده بودم موهاي سرم را كوتاه كرده بودم و محاسنم را گذاشته بودم. وقتي كه به خانه رفتم، دائي من، لب و لوچهاش را آويزان كرد و با اشاره به من گفت اين چه قيافهاي است كه براي خودت درست كردهاي؟ و پدرم به من گفت: من پول ندارم خرج تو را بدهم و حتي ديگران ميگفتند از خر شيطان بيا پايين و طلبگي را رها كن و چون دوست داشتم طلبگي را، لذا رها نكردم و روي همين اصل بود كه پدرم مدتي با من قهر كرد. ولي اين موارد ذرهاي در من اثر نكرد و استقامت ميكردم.
با توجه به مخالفت پدر، سالها با عسرت و سختی زيادی، در لباس روحانيت به تحصيل علم پرداخت و بعد از سالها نه تنها پدر راضی شد بلکه بر وجود چنين فرزندی در نزد خويشان و نزديکان و در اجتماع افتخار میکرد
وی پنج سال بعد یعنی در سال 1367 قمری و در سن 24 سالگی ازدواج کرد و در همين سال دروس رسائل و مکاسب را نزد آيات و حجج اسلام آقايان فاضل (پدر حضرت آيتالله العظمی فاضل لنکرانی) و سيدحسين قاضی و آقا شيخ قاسم نحوی امتحان داد و با موفقيت به اتمام رساند. بعد از قريب دو سال در سن 26 سالگی و در سال 1369 قمری امتحان کفايه و قسمتی از درس خارج را با موفقيت گذراند.
آيتالله مجتهدی در ضمن تحصيل، به تدريس کتب حوزوی هم میپرداخت و وقتی که از قم به تهران آمد شبها در مسجد امينالدوله که مرحوم حاج شيخ محمد حسين زاهد در آنجا مشغول به تدرس و اقامه نماز بود، استاد هم، صبح و عصر به امر تدريس اشتغال داشت و چون مرحوم حاج شيخ محمدحسين زاهد در اواخر عمر و با وجود کهولت سن به سختی مشغول تعليم و تربيت طلاب بود، لذا از آيتالله مجتهدی تقاضا کرد که علاوه بر تدريس، شبها هم منبر برود و آيتالله مجتهدی در طول دو سال، شش جزء از اول قرآن را با استفاده از تفسير برهان که مبنای تفسيری ايشان بود برای مستمعين آيات قرآن را تفسير میکرد.
آيتالله احمد مجتهدی تهرانی صبحها در مسجد مرحوم حاج سيد عزيزالله بازار جهت طلاب به تدريس کتب ادبيات و فقه مشغول بود و بعد از ظهرها هم برای کسانی که روزها شاغل بودند و بعد از ظهرها درس میخواندند به تدريس کتب حوزوی از قبيل مطول، سيوطی، مغنی، منطق و غيره میپرداخت. دو سال بعد يعنی در 21 محرم سال 1372 قمری، ثلمهای در اسلام به وجود آمد و آن رحلت عارف زاهد و معلم اخلاق حاج شيخ محمدحسين زاهد رحمةالله عليه بود.
آيتالله احمد مجتهدی تهرانی پس از گذشت سه سال از رحلت آن عالم بزرگوار، همچنان به امر تدريس در مسجد مرحوم حاج سيد عزيزالله واقع در بازار تهران مشغول بود تا آنکه به درخواست عدهای از علماء و مردم متدين، از حضرت استاد تقاضا کردند که حوزه علميه را به مسجد مرحوم حاج ملا جعفر منتقل کنند که در آن زمان مسجد، انبار خاک ذغال و خمره ترشی کسبه محل بود، و تجار و مردم متدين با علماء مشورت کردند و به اين نتيجه رسيدند که آيهالله مجتهدی به دلايلی نسبت به علماء ديگر جهت ادامه راه مرحوم حاج شيخ محمد حسين زاهد ارجحيت دارد.
بنابراين با همت تجار و مردم متدين، آيتالله مجتهدی توانست حوزه علميه فعلی را که در تهران خيابان 15 خرداد شرقی، کوچه شهيد مرتضی کيانی، کوچه مسجد آقا واقع است تأسيس کند. در اين حوزه هر سال مراسم عمامهگذاری با حضور آيتالله احمد مجتهدی تهرانی برگزار میشد.
ايشان در طول تحصيل از بزرگاني هم چون مرحوم آيتالله حاج شيخ علياكبر برهان آيتالله محمدجواد خندقآبادي، مرحوم آيتالله سيدمرتضي علوي فريدوني، مرحوم آيتالله علامه طباطبايي، آيت الله شهيد صدوقي، مرحوم آيتالله العظمي حاج آقا حسين بروجردي، نزد مرحوم آيت الله العظمي سيدمحمدرضا گلپايگاني و مرحوم آيتالله العظمي سيداحمد خوانساري بهره برد.
و در درس اخلاق: نزد مرحوم حضرت آيت الله العظمي امام خميني(ره) در مدرسه فيضيه قم عصرهاي جمعه و همچنين نزد عالم رباني و معلم اخلاق حضرت حجت الاسلام و المسلمين مرحوم حاج سيدحسين فاطمي قمي بهره مند بودند.
از چهره هاي که افتخار شاگردي ايشان را داشتند:
آيت الله سيد محسن خرازي، آيت الله رضا استادي، حجت الاسلام سيد علي اکبر محتشمي، حجت الاسلام علي اکبر ناطق نوري، حجت الاسلام دري نجف ابادي، دکتر مصطفي چمران، دکتر کمال خرازي، دکتر حسن غفوري فرد و. .. مي توان نام برد. از ايشان چند اثر همچون رساله اي در محرم و نامحرم و. .. به يادگار مانده است.
راهش پر رهرو باد و ملاقات با ارواح طيبه علما و شهدا و بهره مندي از شفاعت پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم و اهل بيت عليهم السلام گوارايش باد.