شايد يكم متفاوت
سانه هاي سعودي امروزه قويترين پايگاه براي نشر احكام و منش درباري آل سعود، در داخل كشور عربستان به حساب مي آيند. از روزنامه ها و مجلات زرد گرفته تا شبكه هاي ماهواره اي كه تمام تلاش خود را معطوف به شستشوي ذهني مخاطبان ملت هاي عربي كرده اند. و هدفي جز، استحاله ذهني دول عربي ندارند. كوششي كه به اسلام زدايي از فرهنگ كشورهاي عرب و جايگزين كردن اشرافيت درباري به جاي معارف اصيل اسلام خواهد انجاميد. آنها لغزشهاي كوچك ساير كشورها را عيب مي گيرند در حالي كه جيره خواران، خوان دولارهاي نفتي را متولي بلا فصل امور سعودي مي دانند، كساني كه شرف ديني و ملّي خود را فروخته اند و قلمها را در راه پول به سخريه گرفته اند و وجود خود را در حدّ مَركب سواري، تنزّل داده اند و هر كس كه بيشتر پول بدهد، بيشتر از آنها سواري مي گيرد.
اين رسانه ها، آلت دست حكام مملكت سعودي هستند و شب و روز فقط در مدح آنها مي نويسند، از هر چه در جهان مي گذرد، از دارفور گرفته تا ونزوئلا و لبنان و افغانستان و عراق، امّا از حجم عظيم فساد داخلي سعودي و تپه هاي زباله داني رياض كه مقدّس و غير قابل تصرف است! هيچ نمي گويند و اصلاً آنها را نمي بينند. رسوايي هاي آل سعود كه براي همگان آشكار شده، را نمي ببينند و بوي كريه فساد نوادگان مرخان يهودي را استشمام نمي كنند.
در حالي كه بوي فضايح آل سعود همه جا را فرا گرفته و قضاياي فحشاي آنان در ماهواره هاي سعودي و رشوه ها و معاملات وهمي و فساد اخلاقي و ناهنجاري جنسي اينها، اصلاً مشاعر اين منافقان را تكان نمي دهد!
و سؤال اينجاست كه اين كفتاران كه از اموال بلاد الحرمين ارتزاق مي كنند و از ظلم و ستمي كه بر مردم فقير جزيرة العرب روا مي دارند، هيچ نمي نويسند و با دردها و رنجهاي فلسطينيان تجارت مي كنند، چه جوابي در قبال سكوت خود دارند؟ چگونه مي توانند از ناپاكي دستهاي آل سعود در اين ماجراها دفاع و حمايت كنند.
اينان نويسندگان روزنامه هاي زردي هستند كه فقط به عنوان كاغذي براي پاك كردن اعمال كثيف آل سعود به كار مي روند. اينان چه خواهند كرد بعد از آنكه فضايح آل سعود در هر گوشه و كناري منتشر گردد؟
بايد اين مرتزقه جواب بدهند كه چگونه از امثال رئيسشان (بندر) دفاع مي كنند؛ حال كه او در ملأ عام به زبان خودش اعتراف كرده كه فساد وي چيز مهمي نيست... معني سخنش اين است كه آنها نسل در نسل فاسد هستند!
مصيبت بزرگتر، آنجاست كه آل سعود از گذشته و از اشتباهاتش عبرت نمي گيرد و از ظلم و ستم و فساد دست بر نمي دارد. و محال است كه آنها احساس ندامت و پشيماني نمايند، يا بر فساد و سوء مديريت و دزدي هاي كلان خود از اموال و ثروتهاي مردم اظهار تأسف نمايند.