يــاد شهـيـد يــاد ولايــت مي‌آورد               بيهوده نيست ياد شهيدان نمي‌کنند

با نهضت حسيني دوران مخالفند              حفظ حريم پير جماران نمي‌کنند

عکس امام نه، دل مردم دو پاره شد          آيا حيا از اين همه احسان نمي‌کنند؟

اين گردبادها که به غيرت درآمده               تسليم رهبرند که توفان نمي‌کنند

اي رهبرا به پاي دفاع از حريمتان              مردم دريغ از سر و از جان نمي‌کنند

بود  هر  آینه  عمر  ستمگران  کوتاه            چرا که  صاحب  عمر  دراز  می آید

بگو به مٌحرم میقات که محرم او باش          که  از  حریم   خداوند   راز  می آید

عمامه سبز، قبا سبز،  شال گردن سبز        لوای سبز به کف  با  چه  ناز می آید

اگر  غلط  نکنم  حیدر  است  او  حیدر          که   صبحگاه   برای   نماز   می آید

مجوزی به سلاطین نداده حضرت حقّ          ولی   امام   زمان   با   جواز  می آید

کجاست  گمشده ی  فاطمه  منادی گفت     که  یوسف  صف  عشّاق  باز می آید

به تک سوار عرب مرتضی علی سوگند        امیر  جنّ  و  بشر   یکه   تاز  می آید

یک امتیاز اگر  داشت  یوسف  مصری           گل  حجاز  به  صد   امتیاز    می آید

زنان در بسياري از جوامع وفرهنگ ها مورد طعن و كنايه بوده اند و تعابير، ضرب المثلها و نكته هاي انتقادي مختلفي دربارة آنان گفته شده است. اين پديده به گونه هاي مختلفي قابل تحليل است. از نگاه زنان، اين تعابير آزار دهنده، نمودي از مواضع سلطه جويانه و خود خواهانة مردان در طول تاريخ است. و از نگاه مردان، تعبيرهاي انتقادي از زنان ريشه در عملكرد خود آنان و مكرها و ترفند هايي دارد كه به كار مي گيرند تا آراء، ديدگاهها و تمايلات خود را تحقق بخشند!

عايشه گويد: به رسول خدا(ص) عرض کردم: گرامي‌ترين بندگان نزد خداوند چه کساني هستند؟ فرمود:

اي عايشه! آيا نمي‌خواني اين آيه را:
«ان الّذين آمنوا و عملوا الصالحات أولئک هم خير البريّه».
جابر بن عبدالله گويد: نزد رسول خدا(ص) بوديم، علي وارد شد. سپس رسول خدا(ص) فرمود:
«به همان کسي که جانم در دست اوست سوگند، اين و شيعه‌اش، به تحقيق رستگاران‌اند در روز قيامت».

به قرآن تفال زدم تا جواب بگيرم. تصميم بر اين گرفته شد كه به آمريكا سفر كنم. در آنجا ده بار گفتم: «الهي بعلي» و «بذريته الطاهره». هنگام انگشت‏نگاری، مامور آمريكايي يك نگاهي به من كرد و گفت: ايشان انگشت‏نگاری لازم ندارد و حتي ساك من را هم نگاه نكرد. "اميرالمومنين تنها به شيعيان اختصاص ندارد بلكه همه انسانها بايد از آموزه‏هاي انساني وي بهره ببرند."

گفتگویی خدمونی با خدا...
كسی نبود حرفهای مرا گوش كند.من هم مثل همه به گاه بی كسی و ماندگی، سراغ خدا، خدای فراموش شده‌ی خویش را گرفتم. او كه هیچگاه مرا از یاد نمی‌برد!
* * * * *
گفتم: چقدر احساس تنهایی می‌كنم

گفتی: فَإِنِّی قَرِیبٌ؛ من كه نزدیكم (بقره/ 186)

قالَ الاِْمامُ السَّجّادُ(عليه السلام) :

اسباب نجات

من كه خيلي حال كردم و بخودم اومدم  ان شاء ا.. كه شما هم استفاده ببريد

یاهو

سلام علیکم،صبح پنج شنبه است!،لحظه ای تامل کنیم!!!:شنیدین که امروز روح اموات آزاد میشه و بهار فاتحه است و...

راستی  تو این مایه ها خلوت کردید؟ یعنی چی؟...؟...

تا بحال عكس به اين زيبايي از آقا ديده بودبد

ساقی امشب باده از بالا بریز

باده از خم خانه مولا بریز

باده ای بی رنگ و آتشگون بده
زانكه دوشم داده ای افزون بده
ای انیس خلوت شبهای من
می چكد نام تو از لبهای من
محو كن در باده ات جام مرا
كربلایی كن سرانجام مرا

ابراهیم بن محمد نیشابوری می گوید: حاكم ستمگر نیشابور، به نام عمر وبن عوف تصمیم گرفت مرا(به جرم دوستی خاندان رسالت و تشیع) اعدام كند، هراسان شدم ، با بستگانم وداع كردم و خود را به سامره ، حضور امام حسن عسكری (ع) رساندم ، و در آنجا قصد فرار و مخفی كردن خود داشتم ، وقتی كه به نزد آن حضرت ، شرفیاب شدم

هيچ باغباني را سرزنش نمي كنند كه چرا دور باغ خود حصار و پرچين كشيده است، چون باغ بي ديوار، از آسيب مصون نيست و ميوه و محصولي براي باغبان نمي ماند.
هيچ كس هم با نام و بهانه «آزادي» ديوار خانه خود را بر نمي دارد و شبها در حياطش را باز نمي گذارد، چون خطر رخنه دزد، جدي است.
هيچ صاحب گنج و گوهري هم، جواهرات خود را بدون حفاظ، در معرض ديد رهگذران نمي گذارد تا بدرخشد، جلوه كند و چشم و دل بربايد، چون خود جواهر ربوده مي شود.

جمعی از موثقین نقل کردند: « مدتی بحرین تحت نفوذ خارجیان بود. آنها مردی از مسلمانان را حاکم بحرین کردند تا شاید به علت حکومت کردن شخصی مسلمان، آنجا آبادتر شود و به حالشان مفیدتر واقع گردد. آن حاکم از ناصبیان (کسانی که با اهل بیت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم دشمنی می ورزیدند) بود.

هو المحبوب 
الهي، اي بر پا از اراده ات آسمانها، اي گسترده اننده زمينها، اي خرم كننده بستانها اي نقاش گلشنها، اي كامل كننده نقصانها ، اي ارائه دهنده برهانها.
الهي، اي آشكار كننده پنهانها، اي آرايشگر گلستانها، اي بوجود آورنده رنگها اي چهره نگار صورتها.
الهي، اي آباد كننده بيابانها ، اي دشمنان را از تو خذ لانها اي پرونده مرجانها، اي از غمت از قلوب بر خاسته افغانها.
الهي، اي بيرون كننده منكران از ميدانها ، اي بخشنده جانها

آيت الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی صبح امروز در جمع هزاران نفر از دانشجويان پرشور دانشگاه علم و صنعت، با تبيين ويژگي­ها و كاركردهای جنبش دانشجويی، دانشگاه را محل جوشش و اوج گيری دائم دو جريان حياتی «علم و تحقيق» و «آرمانگرايی و آرمانخواهی»، خواندند و تأكيد كردند: اگر ملت و مسئولان شاخص های اصلی هويت اسلامی نظام را حفظ كنند هيچ دشمنی قادر به آسيب رساندن به اين كشور نخواهد بود.

ايشان با ابراز تأسّف از چشم پوشى برخى سران اعراب در برابر محاصره غزه، تصريح كردند: براى جهان اسلام و عالمان اسلامى تأسّف بار است كه عالمى از مصر دست دوستى با جانيان رژيم اشغالگر داده و از آن ها حمايت و اين حركت را مانند تقريب مذاهب مى خوانند.

 مرحوم شهيد سيد محمد باقر صدر در كتاب خود «فدك فى التاريخ» مى‏نويسد: 
فدك سمبلى از معنايى عظيم است كه هرگز در چهارچوب آن قطعه زمين تصاحب شده حجاز نمى‏گنجد. و همين معناى رمزى فدك است كه نزاع مربوط به آن را، از قالب مخاصمه‏اى سطحى و محدود، به جانب قيام و مبارزه‏اى وسيع و پردامنه سوق مى‏دهد... حاشا كه مسأله‏ى فدك چنين تصور شود. منازعه‏ى فدك قيامى عليه اساس حكومت است. فدك فرياد آسمانگيرى است كه فاطمه عليهاالسلام خواست به وسيله آن سنگ كجى را كه تاريخ بعد از ماجراى سقيفه بر آن بنا شد، درهم بشكند. براى اثبات اين معنا كافى است به خطبه‏اى كه حضرت زهرا عليهاالسلام در مسجد پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم روياروى خليفه و در حضور جمعيت انبوهى از مهاجر و انصار ايراد فرمودند، نگاهى بيفكنيم.

فدك چیست؟

الف) موقعیت جغرافیایى فدك‏

فدك دهكده‏اى در شمال مدینه بود كه تا آن شهر دو یا سه روز راه فاصله داشت.این دهكده در شرق خیبر و در حدود هشت فرسنگى‏آن واقع بود و ساكنانش همگى یهودى شمرده مى‏شدند. امروزه فاصله خیبر تا مدینه را حدود 120 یا 160 كیلومتر ذكر مى‏كنند.

ب) فدك و رسول خدا(ص)

در سال هفتم هجرت، پیامبر خدا(ص) براى سركوبى یهودیان خیبر كه علاوه بر پناه دادن به یهودیان توطئه‏گر رانده شده، از مدینه به توطئه و تحریك قبایل مختلف علیه اسلام مشغول بودند، سپاهى به آن سمت گسیل داشت و پس از چند روز محاصره دژهاى آن راتصرف كرد.

افزايش اثرگذاري ايران در معادلات بين‌المللي، اعراب و عربستان سعودي را به طور خاص عصباني كرده است؛ بنابراين، آل سعود براي جبران اين مسئله و در واكنش عصبي و نه عقلاني، كارهايي مانند ايجاد مزاحمت براي حجاج ايراني و حمايت از جريان‌هايي مانند گروهك تروريستي «جندالله» يا وهابيگري از مناطق مرزي اقدام كرده است.

خم را بگشا به روي مستان              بيزار شو از هوا پرستان

از من بپذير رمز مستي                    چون طفل صبور در دبستان

آرام ده گل صفا باش                        چون ابر در گلستان

تاريخچه‌ي جمال او شو                    بشنو خبر هزار دستان

بردار پياله و فرو خوان                       بر مي‌زدگان و تنگ دستان

اي نقطة عطف راز هستي               برگير ز دوست جام مستی

ديروز شيطان را ديدم. در حوالي ميدان بساطش را پهن كرده بود؛ فريب مي‌فروخت. مردم دورش جمع شده‌ بودند،‌ هياهو مي‌كردند و هول مي‌زدند و بيشتر مي‌خواستند. توي بساطش همه چيز بود: غرور، حرص،‌دروغ و خيانت،‌ جاه‌طلبي و ... هر كس چيزي مي‌خريد و در ازايش چيزي مي‌داد. بعضي‌ها تكه‌اي از قلبشان را مي‌دادند و بعضي‌ پاره‌اي از روحشان را. بعضي‌ها ايمانشان را مي‌دادند و بعضي آزادگيشان را. شيطان مي‌خنديد و دهانش بوي گند جهنم مي‌داد. حالم را به هم مي‌زد. دلم مي‌خواست همه نفرتم را توي صورتش تف كنم.

علامه اميني (ره) (عالم بزرگ معاصر، صاحب كتاب ارزشمند الغدير) در يكي از سفرها در مجلسي شركت كرد، يكي از علماي اهل تسنّن به او گفت: «شما شيعيان در مورد حضرت علي ـ عليه السّلام ـ غلو و زياده‌روي مي‌كنيد، مثلاً
او را با لقب «يَدُالله»، «عَيْنُ الله» (دست خدا، چشم خدا) و... مي‌خوانيد، توصيف صحابه، تا اين حد، نادرست است.»

به حضرت زهرا توسل کرده و زیر لب با خودم گفتم "یا حضرت زهرا من فقط برای دفاع از شما و آبروی شما به پای چوبه دار آمده ام. یاری ام کن".وقتی طناب دار را کشیدند پس از حدود 30 ثانیه طناب پاره شد و من بی هوش شدم و دیگر چیزی از آن لحظه هم بیاد نمی آورم. وقتی به هوش آمدم 35 روز گذشته بود و در یکی از بیمارستان‌های مدینه بستری بودم و فهمیدم نجات یافته بودم.

شاه عربستان آن هديه را گرفت و بوسيد و به عنوان تعظيم و احترام، بر پيشاني خود گذاشت. سيد شرف الدين (از فرصت استفاده كرد) ناگهان گفت: «اي پادشاه! چرا اين جلد را مي‌بوسي و به آن تعظيم مي‌كني، با اينكه اين جلد چيزي جز پوست بز نيست؟» شاه گفت: «غرض من از بوسيدن جلد، قرآني است كه در داخل آن قرار دارد، نه خود جلد». احسنت اي پادشاه! ما شيعيان نيز وقتي كه پنجره يا در اتاق پيامبر(ص) را مي‌بوسيم، مي‌دانيم كه آهن هيچ كاري نمي‌تواند بكند...

غالباً علماي اهل سنّت با انكار اين معنا به معاني ديگري همچون «ناصر» و «محبوب» و غيره تأويل كرده‌اند تا از توابع و لوازم آن كه خلافت بلا فصل امير المؤمنين عليه السّلام است بگريزند؛ حال سؤال اين است كه آيا كسي از علماي اهل سنّت اين حديث را به معاني مورد نظر شيعه پذيرفته و يا از آن در متون خود استفاده كرده است؟

لطفا جملات زیر را که فتح باب این مقاله است با دقت بخوانید:

- از جایتان تکان نخورید؛ نفس شما جای شماست؛ سرجایتان بمانید... تا بمانید.

- تیشه به ریشه نفس خود نزنید؛ راه نجات این است و بس!

-اگر دنبال گنج سعادت هستید؛ زوایای زیرین زمین نفستان را بکاوید تا بیابید.

• - اگر خواستید سفر کنید مسافر جاده نفس خود باشید.
• - اگر خواستید به کسی توجه کنید: اَلنَّفس ثُمَّ النَّاس
• - دست از خودبینی برندارید؛ اگر می خواهید خدابین شوید.
• -اگر شوق لقای جانان در سر می پرورانید؛ جانتان را محکم بچسبید.
• -اگر می خواهید خدا را پیدا کنید بکوشید تا خود را گم نکنید.

عيد قربان كه پس از وقوف در عرفات (مرحله شناخت) و مشعر (محل آگاهي و شعور) و منا (سرزمين آرزوها، رسيدن به عشق) فرا مى رسد، عيد رهايى از تعلقات است. رهايى از هر آنچه غيرخدايى است. در اين روز حج گزار، اسماعيل وجودش را، يعنى هر آنچه بدان دلبستگى دنيوى پيدا كرده قربانى مى كند تا سبكبال شود.

ستایش سزاوار خداوندی است كه كس نتواند از فرمان قضایش سرپیچد و مانعی نیست كه وی را از اعطای عطایا، باز دارد. و صنعت هیچ صنعتگری به پای صنعت او نرسد. بخشنده بی‎دریغ است. اوست كه بدایع خلقت را به سرشت و صنایع گوناگون وجود را با حكمت خویش استوار ساخت...خدایا! مرا به كه وا می‎گذاری؟

دعای عرفه شامل مطالب بسیاری است که گزیده فهرست آنها چنین است: شناخت خداوند و بیان صفات الهی و تجدید عهد و پیمان با پروردگار و شناخت پیامبران و تحکیم ارتباط با آنها و توجه به آخرت و اظهار عقیده قلبی. سیر اندیشه در آفاق جهان و یادآوری نعمت‎ها بی‎کران الهی بر انسان و حمد و سپاس خداوند بر آن نعمت‎ها و عنایت‎ها که از آغاز وجود و تکوین آدمی تا آخر عمر پیوسته به او افاضه می‎شود.